4 3 2 1 …..

Standard

Βαρύ και ασήκωτο. Κυριολεκτώ. Διαβάζεται, όμως, απνευστί. Τουλάχιστον το ένα τρίτο που διάβασα μέχρι στιγμής. Τέσσερα παράλληλα μονοπάτια ζωής για τον Φέργκιουσον. Τέσσερις Φέργκιουσον που θα ζήσουν τέσσερις εντελώς διαφορετικές ζωές, όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο. Η τύχη των οικογενειών τους αποκλίνει. Οι έρωτες, οι φιλίες και τα πάθη τους είναι αντίθετα. Ωστόσο κάθε εκδοχή της ιστορίας του Φέργκιουσον διατρέχει το κατακερματισμένο πεδίο της Αμερικής των μέσων του 20ου αιώνα σε ένα μεγαλόπνοο μυθιστόρημα για το δικαίωμα στην ύπαρξη και τις ατελείωτες εκδοχές της, για την αγάπη και την πληρότητα της ζωής. «Πρωτότυπο και σύνθετο».

Advertisements

Αθήνα….

Standard

Ω χώματα της γης μου,

μύρια κι αξεχώριστα σαν τα νερά. Α.Σ

Καθώς προχωρούμε προς την άνοιξη, αυτά τα χώματα θαρρείς πως ομορφαίνουν πιότερο.

….της θάλασσας

Standard

Πόσες ιστορίες, αλήθεια, θα έχει να διηγηθεί, κι’ ας είναι ξεμοναχιασμένο, εκεί στην ακροθαλασσιά. Θαλασσινές ή ανθρώπων κουρασμένων που ξέμειναν από δυνάμεις. Μα ούτε κουβέντα στους βιαστικούς, που προσπερνούν αδιάφοροι. Τους αποφεύγει.

Bitter Lemons by Lawrence Durrell

Standard


Cloudy, rainy weather. Winter ante portas. Hot coffee and the wonderful autobiographical book by Lawrence Durrell from the days he spent on Cyprus.

Bitter Lemons

By Lawrence Durrell

In an island of bitter lemons
Where the moon’s cool fevers burn
From the dark globes of the fruit,

And the dry grass underfoot
Tortures memory and revises
Habits half a lifetime dead

Better leave the rest unsaid,
Beauty, darkness, vehemence
Let the old sea-nurses keep

Their memorials of sleep
And the Greek sea’s curly head
Keep its calms like tears unshed

Keep its calms like tears unshed.

 

 

Χωρίς τίτλο

Standard


Παγωνιά έξω. Μπήκα να ζεσταθώ. Δεν ξέρω αν το κίνητρο ήταν ο εσπρέσο ή ο «Ιούδας» του Άμος Οζ! Πιθανότατα και τα δύο.

Αστικό τοπίο

Standard


Ο χιονιάς πέρασε και μας έμεινε η παλέτα και το απέραντο της θάλασσας που «περικλείει όλα τα μυστήρια και ξέρει όλα τα παιχνίδια , είναι παμπάλαια και απίστευτα νέα….»