Γράφοντας για…..

Standard

1937-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1

Νίκος Καζαντζάκης 18/2/1883-26/10/1957

Γράφει η Έλλη Αλεξίου στο βιβλίο βιογραφία του Ν. Καζαντζάκη «Για να Γίνει Μεγάλος», ότι ο Καζαντζάκης αγαπούσε  τον αριθμό τρία και του απέδιδε πολύτιμες  ιδιότητες. Έλεγε, λοιπόν  ο Καζαντζάκης:Γιατί αγαπώ τον αριθμό τρία….το ένα δε λέει τίποτα. Το δυό είναι «κισμά σοκάκι» (αδιέξοδος πάροδος)… Το τρία ανοίγει πόρτες… «Γενικά στα γνωμικά του, στα αποφθέγματά του αγαπούσε τις τρεις απαρίθμησες. Τα τρία στάδια. Το μεν, το δε, και το αλλά.»  Ο Καζαντζάκης αγαπούσε τον αποφθεγματικό τόνο.  «Κ’ ενώ δεν τα ‘λεγε, φαντάζομαι πάντα για να συνοψίσει τις αρχές του, ενώ έρχονταν σα  συνέχεια της σκέψης του, σαν κατακλείδα, σα φυσική κατάληξη μιας συζήτησης, πάντα περιέχουνε κάποιο βαθύτερο νόημα, για τη ζωή ή το θάνατο, τον τρόπο διαβίωσης, τα βιολογικά, πολιτικά ή φυσικά φαινόμενα»:

«..η τέχνη θέλει όλος να της δοθείς, αλλιώς δε σε θέλει. Σήμερα υπάρχουν ποιήματα, ποιητές δεν υπάρχουν.»

«…Δεν είναι η Λευτεριά πέσε πίττα να σε φάω. Είναι κάστρο και το παίρνεις με το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη Λευτεριά είναι σκλάβος…»

«Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο, καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο, το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή.»

«Υπάρχουν τόσες ευτυχίες όσα και τα ανθρώπινα μπόγια.»

«…Πιστεύω σ’ έναν κόσμο που δεν υπάρχει, μα πιστεύοντάς τον, τον δημιουργώ. Ανύπαρχτο λέμε ό,τι δεν πεθυμήσαμε αρκετά….»

«….Αλίμονο σ’ αυτόν που ξεσκίζει το παραπέτασμα για να δει την εικόνα. Δε θα δει παρά το χάος.»

«Αδερφή μυγδαλιά, μίλησέ μου για το Θεό. Κ’ η μυγδαλιά σκεπάστηκε ανθούς.»

«Υπάρχει τίποτε αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια.»

«Βιαστών εστί η Βασιλεία των Ουρανών.»

«Η δημιουργία είναι ένα μεθυστικό αλκόλ στη χαμηλή τούτη ταβέρνα του κόσμου.» ( σελ. 159-164, 179-182)