L’Homme Révolté

Standard

αορατος φαρος

albert-camus-2

Το δοκίμιο του Camus εκδόθηκε το 1951. Εξήντα τρία χρόνια μετά, διατηρεί ζωντανό τον σφυγμό του. Η κριτική που ασκεί ο Camus στις επαναστατικές επιλογές, που, αδιαφορώντας για την ποδηγέτηση της ελευθερίας του ανθρώπου, κατατείνουν στον ολοκληρωτισμό, είναι οξεία. Υπέρμαχος της ελεύθερης ανθρώπινης υπόστασης, αμφισβητεί την ρητορική ηθικολογία που συγκαλύπτει την πρακτική νομιμοποίηση της βίας, παντί τρόπω. «Ένας σκοπός που προσφεύγει σε άδικα μέσα δεν είναι δίκαιος σκοπός». Απέναντι σε κάθε είδους μανιχαϊσμό, προτάσσει την καταδίκη της μοναδικής αλήθειας, διατρανώνει την αντίθεσή του σε κάθε είδους δογματισμό και αναδεικνύει την πολυπλοκότητα του κόσμου.

Στο αριστουργηματικό δοκίμιο του Camus, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τη φιλοσοφική σκέψη του Friedrich Nietzsche (που επηρέασε τα μέγιστα τον Αλγερινό στοχαστή), του Karl Marx και του Auguste Comte, με την ποιητική λογική του Comte de Lautreamont και του Arthur Rimbaud αλλά και με τα ιδεολογικά ρεύματα του μηδενισμού και της αναρχίας. Από μια άποψη, το…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 514 επιπλέον λέξεις