Σκέψεις….

Standard

Little-hopes-in-the-stormy-sea.

Δύσκολο να βγούμε από το καβούκι του «μικρόκοσμου» που ζούμε. Νοιώθουμε ασφάλεια και σιγουριά. Ο «έξω» κόσμος είναι περίπλοκος, στην ερμηνεία και κατανόηση του. Ο «φόβος» κυριαρχεί και η λογική και η ψυχραιμία μας εγκαταλείπει. Η κοντόφθαλμη άποψη της μοναδικής γνώσης του δικού μου περίγυρου είναι το κριτίριο στην προσπάθεια να εξηγήσουμε τα γεγονότα ευρύτερα. Οι προσωπικές εμπειρίες είναι η μοναδική πυξίδα πλοήγησης. Ότι ΕΓΩ κρίνω ότι είναι σωστό ή λάθος, δεν επιτρέπω στον απέναντι να το αμφισβητεί. ΕΓΩ ξέρω αφού «ο δικός μου» κόσμος έτσι κινείται και λειτουργεί. Είναι οι άλλοι/ες που έχουν μπερδευτεί. ΕΓΩ τα έχω όλα ξεκάθαρα και λαμπερά στο μυαλό μου. Είναι οι άλλοι/ες που πρέπει να «προσέχουν» εμένα, όχι ΕΓΩ «αυτούς/ες». Ούτε μου περνά από το μυαλό, ότι και ΕΓΩ που ζω στο καβούκι μου, είμαι μέσα στο ίδιο καράβι της ζωής μαζί με τους άλλους/ες και αν πέσει στα βράχια θα χαθώ και ΕΓΩ μαζί τους. Η ασφάλεια του «μικρόκοσμού» που ζω μπορεί να γίνει ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Αποσοβείται μόνο όταν το ΕΓΩ γίνει ΕΜΕΙΣ. Όταν η προσωπική θεώρηση για ότι συμβαίνει γύρω μου ζημωθεί με την συλλογική.