Σκέψεις…..

Standard

BZ5KxmECMAAnKNL.jpg large

25η Νοεμβρίου Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Οι διεθνείς ημέρες είναι για να μας θυμίζουν το «πρόβλημα» όχι επετειακές. Είναι πολύ σημαντικό να μην το παραβλέπουμε. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα, λοιπόν, θα ήταν σκόπιμο να παραθέσω, μερικά σημαντικά σχετικά για το θέμα. Είναι ένα πρόβλημα που διογκώνεται και εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη, αυξάνοντας, παράλληλα, και κάθε προσπάθεια ευαισθητοποίησης των ατόμων. Τι στοιχεία έχουμε, αναφορικά με το πρόβλημα, που θα έπρεπε, απαράιτητα, να ξέρουμε?

Ας αρχίσω από τον ορισμό της βίας. Τι είναι βία, λοιπόν? Σύμφωνα με τον ορισμό που υιοθετήθηκε το 1995 στην 4η Παγκόσμια Διάσκεψη Γυναικών και αναφέρεται στις παραγράφους 113 και 118 της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνο, ο όρος «βία κατά των γυναικών» περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα ή είναι δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα, την σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των απειλών τέτοιων πράξεων, τον εξαναγκασμό ή την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας είτε αυτό προκύπτει στην δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή(παρ. 113). «Η βία κατά των γυναικών είναι η έκφραση της ιστορικά διαπιστωμένης ανισότητας στις σχέσεις ισχύος μεταξύ ανδρών και γυναικών, που οδήγησε στην κυριαρχία των ανδρών επί των γυναικών και στις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, με αποτέλεσμα τη παρεμπόδιση της ανάπτυξής τους» (παρ.118).(http://www.un.org/womenwatch/daw/beijing/platform/violence.htm).

Υπάρχει, επομένως, η βια μέσα στην οικογένεια (ενδοοικογενειακή βία), και η βία στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον {βιασμοί, κακοποίηση, σεξουαλική παρενόχληση στην δουλειά, σωματεμπορία (trafficking)}. Πράξεις βίας και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν επίσης: ο εξαναγκασμός σε γάμο, η στείρωση χωρίς την σύμφωνη γνώμη των γυναικών, η κλειτοριδεκτομή, η βρεφοκτονία κοριτσιών, και βέβαια η κακοποίηση και οι ομαδικοί βιασμοί σε εμπόλεμες περιοχές. Σύμφωνα με έρευνα της ΠΟΥ, 35% των γυναικών, παγκόσμια, έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία. Σε εθνικό επίπεδο, όμως, έρευνες δείχνουν ότι αυτό το ποστοστό μπορεί να ανέβει και στο 70%.(http://www.unwomen.org/en/news/in-focus/end-violence-against-women)

Σύμφωνα με το http://womensos.gr:

– Η πιο συχνή μορφή βίας προέρχεται από τον ερωτικό σύντροφο. Μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα ξυλοκοπηθεί, θα βιασθεί
ή με κάποιο άλλο τρόπο θα κακοποιηθεί από το σύντροφό της.

– Οι μισές από τις γυναίκες θύματα ανθρωποκτονίας έχουν δολοφονηθεί από (νυν ή πρώην) σύζυγο ή σύντροφο.

– Μία στις πέντε γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού.

– Οι γυναίκες 15-44 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από βιασμό ή ενδοοικογενειακή βία παρά από καρκίνο, τροχαία ατυχήματα, πόλεμο ή ελονοσία.

– 130 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων.

– 2 εκατομμύρια κορίτσια ανά έτος κινδυνεύουν να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων.

– Το 40-50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.

Τελειώνοντας αυτή την μικρή αναφορά στην βία κατά των γυναικών, και με αφορμή ένα άρθρο που διάβασα σήμερα, και το οποίο θα παραθέσω, θέλω να πω λίγα λόγια και για τη γυναίκα/πρόσφυγα/μετανάστρια, για την «Έμφυλη και ρατσιστική βία». «Ο κίνδυνος μοιάζει ιδιαίτερα αυξημένος για τις γυναίκες πρόσφυγες, τις αιτούσες άσυλο και τις μετανάστριες, σε μια περίοδο που η ξενοφοβία «σηκώνει κεφάλι» σε πολλές χώρες της Ευρώπης. (Δ)ιπλή (η) θυματοποίησή τους, λόγω του φύλου και της καταγωγής τους…» ( http://www.unhcr.gr/1againstracism/%CE%AD%CE%BC%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B2%CE%AF%CE%B1/)